Sport
Redacteur van deze krant traint bij fit20
door Marc Looijen
De ene week stap ik fitter binnen bij fit20 dan de andere week. De ene week ook stap ik na de training fitter naar buiten dan de andere week. Die algehele gesteldheid op mijn vaste tijdstip, woensdagmiddag 16.20 uur, met af en toe een verplaatsing naar de donderdag, heeft wel degelijk invloed op mijn prestaties.
Dat betekent ook dat ik de ene week meer zin in de training heb dan de andere week. Dat is ook normaal, lijkt me. Maar juist mezelf dwingen om tóch te gaan, al voel ik me zo slap als een vaatdoek, dát is een van de grootste plussen die ik de afgelopen jaren op mijn conto kon bijschrijven. Zelfdiscipline is nooit mijn sterkste eigenschap geweest, maar je bent ook na 57 jaar niet te oud om te leren.
Het geheim? Ik voel me bij fit20 volkomen op mijn gemak. Ik train ofwel alleen of met iemand die met hele andere doelen dan ik is gestart. We voelen ons lotgenoten, al klinkt dat zwaarder dan het is. Voor de training kletsen we even gezellig, tijdens de training laten we beiden duidelijk blijken dat niet alle oefeningen even soepel verlopen en na de training praten we nog even na. De personal trainer doet de rest: Jolanda overlaadt mij/ons met complimenten wanneer de oefening met succes is afgerond. Ik had nooit gedacht dat ik zo gevoelig zou zijn voor deze positieve feedback.
Regelmatig heb ik contact (gehad) met eigenaresse Hilde, ook omdat door de jaren heen míjn regelmaat niet altijd dé regelmaat was. Stelde ik mijzelf weer eens de vraag: moet ik wel doorgaan, nu ik mijn aanvankelijke doelen heb gehaald. En dan kom ik weer in die schone, opgeruimde sportruimte… Geen spiegels, geen muziek, geen pottenkijkers. Alleen een sportmaatje en een personal trainer die me aanzet tot – voor mij – grootse prestaties. Ik ga door, naar weet ik veel welk eindresultaat. Want het goede gevoel na afloop blijft onverminderd de grote katalysator.
To be continued…
