ApoldroNU – Kleine huisjes

In mijn ouderlijk huis in Apeldoorn-Zuid hadden we drie piepkleine slaapkamertjes. Eén voor mijn ouders, één voor ome Jan die zijn leven lang bij ons in woonde, en één voor mij. Maar die moest ik vaak delen met een kostganger, een neef die drie dagen zou blijven maar vijf jaar bleef, of vakantievierende familieleden. Geen probleem. Ook niet dat we naar het badhuis moesten omdat we, zoals velen, geen eigen douche hadden.

De piepkleine behuizing is terug. Bouwers en beleidsbepalers doen aan ‘bouwkrimpflatie’. Zoals je tegenwoordig ook stiekem kleinere koeken, pakken vla of zakken chips krijgt voor dezelfde prijs.

In Amsterdam pasten mijn vrouw en ik weleens op een appartementje met één slaapkamer, dat 4,5 ton had gekost. Toen de tweeverdieners een baby kregen werd verhuisd naar een appartement met twee slaapvertrekken, voor 7,5 ton. Prijzen onhaalbaar voor doorsnee-Amsterdamse jongeren. In de lift kwamen we alleen Engelssprekende expats tegen.

Wat in Amsterdam gebeurt komt ook naar Apeldoorn toe. Bij een groot appartementencomplex aan de Griftstraat krijgt straks de helft van de honderden bewoners een eigen parkeerplek, de rest moet maar zien. En bij alle komende – soms veel te hoge – nieuwbouw in Apeldoorn kun je ook rekenen op bouwkrimpflatie. De hedendaagse Nederlandse vrouw krijgt gemiddeld slechts 1,4 kind. Het krimpflatje – òf zolderkamertje – als nieuwe anti-conceptie. Demografen waarschuwen voor de rampzalige cocktail vergrijzing/ontgroening.

Van het kabinet mag Apeldoorn flink bouwen. Verkeersminister Karremans geeft 73 miljoen voor de infrastructuur bij die woningbouw. Zijn bouwcollega Boekholt-O’Sullivan heeft Apeldoorn, met vier andere, toegevoegd aan de lijst groeigemeenten. Helaas is laatstgenoemde meer blunderaar dan bouwer. Ondanks de ambitie stagneert de nieuwbouwproductie door te weinig voor te veel geld. Dus òf Apeldoorn flink gaat bouwen?

Ga maar nuchter uit van de al een halve eeuw gemiddelde  toename van een kleine duizend inwoners per jaar. Van 100.000 in 1958 via 170.000 nu naar 200.000 rond 2055.

Ik gun de baby van onze minister-president (jazeker, die van TikTok en ‘tien nieuwe steden’) en zijn Argentijnse verloofde uiteraard een gelukkig leven. Maar heus, na het gespreide bedje wacht hem/haar allesbehalve een krimpflatje.

Tot volgende week!