Algemeen
APELDOORN – Toen hij door een stressvolle periode op zijn werk uit de roulatie raakte, zocht Paul Jansen van de Sligte naar een manier om weer aan de samenleving deel te nemen. In 2019 vond hij bij de stichting StadsAkkers een zinvolle dagbesteding. Vanuit de Wmo kon hij aan de slag op een plek waar groene vingers en sociaal contact centraal staan. Zijn verhaal is illustratief voor hoe mensen na een moeilijke tijd de draad van het leven weer opnemen.
Nieuwsblad Stedendriehoek sprak met Paul over deze plek in het noordoosten van Apeldoorn en wat die voor hem betekent. Zorgmanager Remon de Vries, actief bij StadsAkkers sinds september 2025, is ook aanwezig.
Er worden hier op biologische wijze groenten en vruchten verbouwd door vrijwilligers en deelnemers met een indicatie. Maar ook kun je terecht in de pluktuin voor een mooi boeket bloemen. De stichting bestaat al meer dan dertien jaar. Voor Paul Jansen van de Sligte is StadsAkkers, waar hij nog voor de coronacrisis begon te werken, een heel vertrouwde plek en hij weet ook te vertellen hoe deze is ontstaan.
Oprichting
Paul: “StadsAkkers is opgericht in 2013. Toenmalig wethouder Eppo Gutteling van de gemeente Apeldoorn en GGZ-verpleegkundige Gregor van de Brink hebben samen een balletje opgegooid. De leidende gedachte was: we willen een plek creëren voor mensen aan de onderkant van de samenleving. Mensen die buiten de boot vallen in de gewone maatschappij of die door heel diverse omstandigheden zijn uitgevallen. Ze zijn destijds op deze plek in het noordoosten van de stad uitgekomen.”
Over de wijze waarop de stichting nieuwkomers ontvangt, zegt hij: “Er zijn hier geen (te) hoge verwachtingen. Als je binnenkomt, wordt de vraag gesteld: hoeveel dagen zou je willen werken, hoeveel kun je aan? Samen wordt er gekeken hoe de week kan worden ingevuld. Voor mij is de Wmo nog steeds een soort van vangnet. Het is namelijk belangrijk om je eigen grenzen goed aan te geven in het werk. Soms ben ik in een bui: ik ga dit nog wel even doen, of ik pak dat nog even mee. Dat zijn leermomenten. Niet te veel hooi op je vork willen nemen.”
Mensenwerk in het groen
Remon de Vries kent StadsAkkers nog niet zo lang, maar zet hier zijn jarenlange ervaring in als zorgmedewerker. Wat hij het leukste vindt? “Het inspirerende aan mijn werk bij StadsAkkers vind ik om met mensen om te gaan, in combinatie met buiten-zijn. Lekker bezig zijn in de buitenlucht. Het tuinwerk is voor mij grotendeels nieuw, dus daarin leer ik op mijn beurt ook het nodige. Ik zie dat als een mooie uitdaging en heb er iedere dag weer plezier in. Inmiddels heb ik thuis ook een moestuintje gemaakt.”
Wat wordt er zoal verbouwd op StadsAkkers? Paul begint enthousiast op te sommen: “We verbouwen groenten als tomaten en komkommers. Daarnaast aardappels, eikenbladsla, en ook zoete vruchten. Het is heel divers. Het is allemaal biologisch, dus onbespoten. We gebruiken geen pesticiden. Dat biedt onze eigen afnemers een essentiële basis van gezonde voeding, hetgeen goed aansluit bij de wensen van deze tijd. Gezond eten is ontzettend belangrijk. En het is een van de pijlers van de stichting.”
Bij StadsAkkers kunnen mensen een zelfoogstabonnement nemen of producten kopen in de winkel. Deze is geopend van woensdag tot en met vrijdag. Op deze dagen is het ook extra druk, zeker in deze tijd van het jaar waarin er volop geoogst wordt. Een veel rustiger tijd breekt aan na oktober.
Na de oogsttijd
Remon: “De winter is op een heel andere manier weer een uitdaging, want dan is er hier natuurlijk minder te doen. We zijn dan wel bezig met onderhoud van bijvoorbeeld gereedschappen. StadsAkkers is een plek waar de deelnemers het hele jaar naartoe kunnen, ook in de winter. Dat vergt wel wat creativiteit om mensen aan het werk te zetten, al hebben we hier niet de benadering: jij moet dit en dat vandaag doen! Voor sommige mensen is het al heel fijn dat ze hier kunnen zijn. In de winterperiode rond kerst zijn sommige mensen best eenzaam. Hier kunnen ze toch een gesprek voeren, een kopje koffie drinken. Het is in die periode niet nodig om keihard aan het werk te gaan.”
Paul voegt hier nog aan toe: “Deze plek haalt mensen uit een sociaal isolement. Wat ik zie gebeuren is dat mensen vriendschappen opbouwen en elkaar ook buiten de akkers gaan opzoeken.” Kortom, we hebben hier te maken met een plek voor en door mensen, met het gedeelde ideaal van duurzame voedselproductie. Wordt u ook vriend van StadsAkkers? Bezoek de website stadsakkers.nl of kom eens langs.
