Sedimenteren

Herinneren is niets meer en niets minder dan ophalen wat je denkt dat van jou
is geweest. We vonden vuurstenen, een vuistbijl – daarna groeven we een hoektand

van een zwijn op – het verhaal was nu begonnen. Dus we kropen bij elkaar.
Sinds ik je ken, vormen zich lagen: onder ons en tussen ons en boven ons

en achter ons ja, ín ons zelfs ontstaan ze. Lagen zachtheid, lagen veerkracht,
lagen vol herinnering en lagen herinterpretatie van wat was en van wat nog

zou kunnen komen. Lagen hartstocht, lagen warmte, lagen lang gekoesterd samen,
lagen liggen, lagen zoeken, lagen gekte, lagen lach. Lagen neurosen, lagen meetbaar,

lagen sfeer en lagen nu. Lagen verwondering en lagen vrij van pijn. Fossielen
zijn we, overblijfselen. Herinneren is niets meer en niets minder dan ophalen

wat je denkt dat van jou is geweest. Lagen verwondering en lagen vrij van pijn.
En daarom laag op laag op laag op laag op laag op laag met jou te willen zijn.