Algemeen
Foto: Raymond Hartman
ZUTPHEN – In de Burgerzaal van het stadhuis van Zutphen, die ook dienst doet als raadszaal, komt binnenkort een bijzonder kunstwerk te hangen: een houtmozaïek van Koning Willem-Alexander, gemaakt door houtkunstenaar Farshad Safariyan. Het werk is in opdracht van de burgemeester en wordt volledig met de hand vervaardigd.
Safariyan staat bekend om zijn verfijnde houtinlegkunst, een ambachtelijke techniek waarbij soms honderden kleine stukjes hout samen een gedetailleerd beeld vormen. Voor het portret van de koning gebruikt hij verschillende houtsoorten, elk met een eigen kleur en nerf, om diepte en expressie te creëren. Het resultaat is geen geschilderd portret, maar een mozaïek waarin het materiaal zelf het verhaal vertelt.
De kunstenaar, oorspronkelijk afkomstig uit Iran, woont met zijn zoon in het AZC en heeft een lange geschiedenis met houtbewerking.
‘Deze opdracht is een grote eer’
In zijn geboorteland leerde hij het vak en gaf hij les in traditionele houtinlegtechnieken in een meisjesweeshuis. Na zijn komst naar Nederland bood kerk De Lichtbron hem ruimte om zijn ambacht voort te zetten. Daar werkte hij eerder aan een groot houtmozaïek, De drie wijzen, waaraan hij meer dan 360 uren heeft gewerkt. Dat werk trok veel aandacht vanwege de combinatie van vakmanschap, symboliek en persoonlijke zeggingskracht.
Ceremonieel karakter
De opdracht voor het koninklijk portret ziet Safariyan als een grote eer. “Het is bijzonder dat mijn werk straks hangt op een plek waar belangrijke besluiten worden genomen”, zegt hij. “Ik hoop dat het mensen even laat stilstaan bij ambacht, geschiedenis en verbinding.” Volgens Safariyan past het kunstwerk goed in de Burgerzaal, waar representatie en ontmoeting centraal staan. Het portret van de koning vormt straks een blijvend onderdeel van de ruimte en benadrukt het ceremoniële karakter van de zaal.
Met dit project krijgt niet alleen de koning een gezicht in de Burgerzaal, maar krijgt ook een ambacht dat zelden nog op deze schaal wordt toegepast een zichtbaar podium. Voor Safariyan voelt de opdracht als een bevestiging dat zijn ambacht, geworteld in traditie en persoonlijke geschiedenis, wordt omarmd en een plek krijgt in het hart van de stad.
