VERZUSTERT

Wat ik dit weekend heb gedaan, vraagt u? Ik heb een spectaculair uitje gehad naar de Oranjerotonde in Apeldoorn. Ik deed daar mee aan de Vrouwenmars. Ik ben eigenlijk meer van de Snickers, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik heb mijn twee nichtjes van 11 en 14 opgetrommeld, want er was een heuse Vrouwen- en Kindermars daar. Hartstikke leuk! Pro veiligheid voor vrouwen. Mannen mochten niet meelopen. Dat vond ik al een mirakels slimme zet: dat maakte de boel inderdaad een stuk veiliger! Tijdens de mars loop ik naast een dame die óók pro veiligheid voor vrouwen is. We hadden toch een pret. Ik vroeg haar de oplossing om vrouwen veiliger over straat te kunnen laten gaan. Ze begon over asielzoekers. Dát was allemaal tuig van de richel en schorriemorrie! Als die vuile gelukszoekers hier in een AZC kwamen, was het gedaan met de rust. De twee nichtjes keken me vragend aan.
‘Maar tante Rens, de meeste geweldpleging, dreiging en moorden onder vrouwen worden toch gepleegd door witte mannen?’
De andere vrouwen willen er niks van weten. Dat zouden hun Ricardo, Henk en Maarten nóóit doen! ‘Maar mevrouw, hoe weet u zo zeker dat een meneer die hier in de asielopvang zit, dat dan wél gaat doen?’ vraagt het kleinste nichtje.
De vrouw wordt giftiger. ‘Omdat zij geen normen en waarden kennen zoals wij dat doen. Zij hebben geen respect.’
Een paar dagen ervoor werden op deze plek vuurwerkbommen op de rotonde gegooid. De politie greep in, er werden arrestaties gedaan, het was onrustig en de sfeer was grimmig. Maar de asielzoekers hebben geen respect! Ja, ja. Ik denk aan alle kindertjes die schrokken van het vuurwerk. Die angst wordt ingefluisterd voor iets wat niet bestaat. Het is een klein kind vertellen dat er een monster in het donker onder het bed woont, maar vervang monster voor asielzoeker en bed voor AZC.
De dames hebben geen idee dat mensen die asiel zoeken zelfs voor de daden van witte heren moeten opdraaien. De asielzoekers krijgen van alles de schuld: de huizencrisis, de inflatie, het geweld tegen vrouwen, álles. Niets verbroedert meer dan een gezamenlijke vijand. Of verzustert, in dit geval.