(R)OOK TERRAS

Edo en ik zaten dit weekend in een plantenbak een sigaret te roken. Of we dronken waren? Absoluut niet. We waren dit weekend in Utrecht en streken neer op een terras. Edo stak een rokertje op en ik volgde zijn voorbeeld. Het ging allemaal mirakels mooi, tot de bedieningsjuffrouw ons vroeg de sigaret uit te drukken. We lachten allebei, maar het bleek geen grapje.
In Utrecht zijn ze vorig jaar begonnen met de ‘Rookvrije Terrassen Alliantie’, om in 2035 een rookvrije generatie te realiseren en ook dit etablissement deed mee met het weren van rokers. We verexcuseerden ons natuurlijk en drukten onze snor en sigaret. Gelukkig hadden we nog wat cocaïne bij ons, dus we snoven ons de gaten in de panty. Een meneer naast ons tikte ons aan en vroeg ons waar we mee bezig waren. Wisten we wel hoe ongezond drugs zijn? Op zijn bord een extra grote schnitzel, patat en mayonaise. Naast het bord staat een halve liter bier.
‘Maar hier heeft u toch helemaal geen last van?’ stamelen we.
‘Het gaat om het principe! Wie neemt er nou een lijntje drugs op het terras?’ briest de man. Hij staat inmiddels, het terrasstoeltje zit om zijn billen geklemd.
We hadden geen zin in discussie en zitten nu met een zelfgekocht supermarktbiertje en een sigaret in de plantenbak, net buiten het terras. De rookpluimpjes dansen door de lucht, over de doorzichtige plastic terrasverdelers. Meneer en mevrouw Schnitzel zitten aan hun dessert, het lijkt op iets van een bananensplit. Alleen dan niet gesplit, ze hebben er elk één. Met een dessertwijn.
Ik blaas de rook van het sigaretje hoger en we bekoekeloeren het terras. Vrijwel iedereen zit met een borreltje voor zijn neus en een bitterballetje on the side. Hoe gezond is dat? En is het rookverbod er omdat men anderen ‘in gevaar brengt’ met het opsteken van een sigaret, of echt een ontmoedigingsbeleid voor de roker zelf? Zou alcohol de volgende stap zijn? Of is dat wél aan de gebruiker om dat zelf te mogen bepalen? En vet eten dan? Suiker? Zijn wij inmiddels als samenleving van suiker? Letterlijk? Ik weet het niet. Edo en ik slenteren verder. Wij willen (r)ook terras.