PREEKKOOR

Edo en ik hebben dit weekend een grandioos leuk uitje gehad. We zijn naar een paardenconcours geweest en we lazen dat Marietje Jansen op Vanity Star de ring inging. Nu wil het toeval dat wij allebei Marietje Jansen niet moeten en Vanity Star een omhooggevallen boerenknol vinden, dus we besloten onze keeltjes te smeren en er een spreekkoor op na te houden. ‘Jansen, Jansen, Jansen, je paard is van de boer!’ schreeuwden we langs de kant. En: ‘Mariet, Mariet, paardrijden kun je niet!’ en ‘Wie niet springt, wie niet springt, wie niet springt die houdt van knollen!’. Daarbij gooiden we onze plastic bekertjes bier de paardenring in en we scholden de jury uit. Die zat in een soort glazen hokje, dus we spuugden ook nog even op het raam en schreeuwden: ‘Jury, jury, je moeder is niet stoer!’. Na een minuut of wat werden we in onze kragen gevat en kregen we eerst een gesprekje met een psycholoog. Of we wel helemaal goed bij ons verstand waren om zo achterlijk te gaan staan schreeuwen bij een sportwedstrijd? Edo en ik begrepen er niks van – dit is toch de normaalste zaak van de wereld? Waarom mogen we Vanity Star niet bezingen en voetbalsupporters hun favoriete klotescheidsrechter wel? Waarom is de moeder van de scheids een hoer en mag ik die knol geen boer noemen?
Ik las dat ‘niemand iets had gehoord’ op het voetbalveld van SV Terwolde, toen Rob Dieperink daar een wedstrijd van Go Ahead Eagles floot. Een paar uren later zou Dieperink uit het leven stappen. Hij kwam in het nieuws door vermeende ontucht. De zaak werd geseponeerd. Hugo Borst schreef er een column over – of de oproerkraaiers en schreeuwers nu trots op zichzelf waren. KNVB, de scheidsrechtersbond en SV Terwolde waren stomverbaasd – zij hadden geen kik gehoord op het veld. Dit werd vervolgens ontkracht door wat journalisten. Ik kan de treurigheid van dit fenomeen niet samenvatten; hoe ongelooflijk naïef óf hypocriet ben je om hier je handen vanaf te trekken. Natuurlijk werden er dingen gezegd. Er worden namelijk altijd dingen geroepen, welke wedstrijd of welke scheids het ook is. Om dan weg te kijken en je handen te wassen in onschuld is laf. Het is niet tijd voor een spreekkoor, maar voor een preekkoor.