OBESITAKS

De aanstaande coalitie wil een suikertaks op producten met veel suikers. Reden? Obesitas tegengaan. Enfin, dat betekent dat voorverpakte producten die meer dan 6 procent suiker bevatten, zwaarder worden belast. Klein woordgrapje. Het is nog niet helemaal helder over hoeveel ’taks’ we het straks hebben, maar het kabinet hoopt er 850 miljoen euro mee op te halen.
850.000.000 euro. Daar moet je aardig wat stroopwafels, cola en andere zoetige narigheid voor wegwerken, laat ik maar zeggen.
Vraag me dan af waar die zoetepoet dan naartoe gaat. Komt dat geld ook ten goede aan obesitaspreventie? Worden daar meer speelveldjes mee aangelegd, bootcampplekkies gecreëerd, gratis zwem- en sportlessen van gefaciliteerd, gymzalen opgeknapt, trapveldjes opnieuw ingezaaid, kortingscoupons uitgedeeld voor gratis (onelektrieke!) fietsen? Gaat dat geld naar gratis voetbal, volleybal of hockey voor alle kinderen tot en met 15 jaar? Wat gebeurt er met die zoetepoet?
Volgens mij gaat het veel verder dan het aantal suikers dat er in bepaalde producten zit. Obesitas komt ook voort uit de verhouding inname/verbranden. Als we allemaal met onze kadetjes op een fatbike plaatsnemen en dus niets meer met de benenwagen doen, dan wordt die stroopwafel linea recta op de billetjes geplakt. Als jij vervolgens lekker met het ouderwetse stalen ros een eindje gaat tokkelen, dan is die suikerwafel bij thuiskomst allang weer verbrand.
En de vraag is daarbij, nogmaals: is een prijsverhoging de oplossing? Als jij toch zin hebt in een Snickers, dan kan die paar cent je toch niks verrekken?
Moet het, als je het als overheid dan zo graag goed wil doen, niet verboden worden om op elke hoek van de straat een snackbar neer te plempen? Moet er geen taks komen op suikerhoudende producten, dus die helemaal bannen uit de supermarktschappen? Ik weet het, lezer, dat is in de praktijk amper rond te breien, maar denk even mee: is een prijs verhogen van een product genoeg demotiverend om het product te laten liggen? Of maakt het mensen juist inventiever om alternatieven op te zoeken, zoals bijvoorbeeld met tabak gebeurt? Zijn wij gevoelig voor prijs of vooral het aanbod? Eigenlijk is de finale vraag: komt een suikertaks ten goede aan een obesitaks?