KIPLEKKER

‘De bierviltjes,’ en hij neemt een slok van zijn biertje, ‘liggen hier op tafel om de glazen te beschermen tegen het smeer van de tafelkleedjes.’
Iedereen aan tafel lacht. Het is zondagavond en de kroeg ruikt naar kleedje en cafeetje. Er zit een man of acht aan de stamtafel, de meesten drinken bier uit flesjes. Het café is in alle jaren nooit vernieuwd. Er hangen foto’s van vroeger – mijn opa staat er nog op. Keu en bier in de hand, ondeugend glimlachje rond de mond. ‘Breur’ noemden de mensen in het dorp hem, omdat hij uit een gezin kwam met alleen maar meiden. Het enige ‘broertje’ dus. De gordijntjes staan stijf van de nicotine, de kroegbaas drinkt filterkoffie met te veel melk. Geen dure havermelkcappuccino, dat is niks.
‘Maar dat is dus goed,’ begint de man tegenover me, ‘dan krijg jij van mij twee kippen. Twee Brahma’s.’
Het was een spontaan idee om naar het café te gaan en ik ken de mensen aan de andere kant van de tafel niet. We lullen over politiek, vergeelde plafondplaten en zijn rol als secretaris voor de Nederlandse fokvereniging van de Brahma. Het toeval wil dat ik vroeger altijd Brahma-kippen heb gehad, dus mijn interesse was gewekt. De man tegenover me was allang blij dat iemand een keer geïnteresseerd doorvroeg naar zijn kippenconnecties.
‘Ik hoef even geen kippen!’ gier ik van het lachen, maar het ei is al gelegd. Dronkmelig vervolgen we de avond. Tot een uur geleden kende ik deze mensen niet en nu geven we elkaar bier en kippen. Op de terugweg naast mijn onbeschonken zus in de auto denk ik na over het fenomeen dat steeds meer bruine kroegen verdwijnen. ‘De jeugd’, vreselijke omschrijving, gaat steeds minder uit. Liever scrollen dan het café uitrollen. Ik snap het wel – waarom geld uitgeven en de moeite nemen ergens naartoe te gaan, als je de wereld in je handpalm hebt? Veilig appen, berichtjes sturen, filmpjes kijken? Niet praten met vreemden over hun functie als secretaris voor een kippenvereniging. Niks gezonder dan een potje lachen – zeker met onbekenden. Het verbreedt je horizon. De verrassing van een leuk gesprek buiten je eigen telefoon of bubbel maakt gelukkig. Daar krijg je een vrolijk gevoel van – en in mijn geval kippen.