Columns
Renske Kruitbosch & Edo Draaijer
Razend druk was ik dit weekend. Waar iedereen onder een parasolletje en met de blote pootjes in een opblaasbad zat, zat ik met een zweetsnor en schuimbekkende oksels binnen. Wat ik aan het doen was? Kerstkaarten schrijven. Chris Rea op de achtergrond en voor het gevoel had ik wat kerstballen aan de gordijnen gehangen. Glas glühwein op links, banketstaaf op rechts. Heerlijk. Ik wens de buren zalige dagen en wat vrienden een diepgelukkig nieuwjaar. Daarna likken. Niet aan een Raketje, maar aan de postzegeltjes!
Waar die manie vandaan komt? Vanaf 12 juli hoeft PostNL briefpost niet langer binnen 24 uur te bezorgen. In plaats daarvan mag de postbode er 48 uur over doen. Reden is dat steeds minder mensen een kaartje sturen en daarom is het volgens de overheid niet langer nodig om binnen een dag te bezorgen. Visionair als ik ben zie ik dat hé-le-maal misgaan over een tijdje en heb dus besloten om de kerstkaarten nu alvast op de post te mieteren. Ik neem het zekere voor het onzekere!
Rouwpost en medische post moeten nog wel altijd even snel worden bezorgd. Leest u de ironie? Ellende gaat voor. Te allen tijde! Eérst ellende, dan leuke dingen. Rouwen? Snel! Trouwen? Doe maar kalm aan!
Gein, lezer. Natuurlijk moeten zulke berichten de ontvanger rap bereiken. Maar het is ergens ook tekenend – het versturen van leukigheid in de vorm van liefdesbrieven, mooie foto’s, lieve kaartjes neemt af. En dat is hartstikke logisch: digitalisering, dure postzegels en dan heb ik het nog helemaal niet over de moeite die het kost. Kaart kopen, pen in de knuist, tekstje verzinnen, likken, plakken, naar de brievenbus tokkelen. Het is ellende! O, maar dan zou het juist voorrang moeten krijgen, toch?
Terwijl, ga even na. Eén van de leukste dingen in de wereld is verrast worden met iets onverwacht liefs. Alles is tegenwoordig zo voorspelbaar – we kiezen alles digitaal op basis van eigen behoeften.
Ik open het kleppie van mijn brievenbus soms meermaals per dag, in de hoop dat er een fijne verrassing in de vorm van een kaartje of liefdesbrief ligt. Dat laatste gebeurt amper meer, maar goed daar heeft u dan weer niet zoveel mee te maken.
Deze week ga ik weer kaartjes versturen. Ik verzend ze als medische post – die zijn goed voor het hart.