Sport
In de rubriek ‘Played For Both’ lichten we elke thuiswedstrijd een speler uit die voor Go Ahead Eagles en de desbetreffende tegenstander heeft gespeeld. Deze week: Shadrach Eghan. Hij moest één van de dragende spelers worden in een seizoen waar Go Ahead weer terug zou moeten keren naar de Eredivisie. Het verliep allemaal nét even anders.
Boerderij
Shadrach Eghan werd geboren in Akosombo, Ghana. Vader Eghan was eigenaar van een boerderij op kilometers loopafstand van het ouderlijk huis, waar Shadrach vaak, veel en hard moest werken. Hier moest hij grasscutters (grote rietratten), koeien en schapen verzorgen. Eghan stond te boek als een groot Ghanees talent. Hij kwam naar Zweden voor een jaar, waarna FC Twente Eghan oppikte in 2013. Daar begon hij veelbelovend. Met onder anderen Dušan Tadić, Quincy Promes, Hakim Ziyech en Nacer Chadli in de selectie speelde hij het eerste half jaar in Twente 1 bijna alles en groeide uit tot publiekslieveling. Niet in de laatste plaats vanwege zijn aimabele karakter.
Grootse plannen
Eghan raakte na krap een jaar op een zijspoor in Enschede. Na wat potjes voor Jong FC Twente (destijds uitkomend in de toenmalige Jupiler League) werd hij in 2016 uitgeleend aan Stabaek in Noorwegen en een jaar later probeerde hij het in Denemarken bij Vendsyssel. Maar zo goed als dat seizoen bij FC Twente, dat werd hij niet. Ondertussen was Go Ahead Eagles na een jaartje Eredivisie in 2017 gedegradeerd, maar had het grootse plannen om weer zo snel mogelijk terug te keren naar het hoogste niveau. Met dure krachten als Shadrach Eghan, La’Vere Corbin-Ong en Pieter Langedijk werden er hoge verwachtingen gelegd. Met Sam Hendriks, Leon de Kogel en Xandro Schenk werden er belangrijke spelers behouden en Go Ahead zou vol voor promotie gaan.
Leven gered
Het seizoen werd een nachtmerrie: Go Ahead werd 17e. Eghan speelde in zes potjes mee en werd in de winterstop verhuurd aan Telstar, waar hij na één wedstrijd al geblesseerd raakte en voor de rest van het seizoen was uitgeschakeld. De zomer van 2018 stond in Deventer in het teken van puinruimen; ook Eghan moest eraan geloven en zijn contract werd ontbonden. Ondanks zijn magere sportieve prestaties werd de Ghanees in Deventer altijd gezien als een vrolijke, lieve en bescheiden jongen. Tekenend is een donatie van $8000,- die Eghan in 2016 deed voor een tweejarig Ghanees jongetje dat een hartoperatie moest ondergaan. Zelf vertelt hij hier niet over, maar een Ghanese nieuwsite pikte het op. Het bleek uiteindelijk een levensreddende operatie te zijn.
AK-47
Na zijn tijd in Deventer zat hij een half seizoen zonder club. En wat doe je als je carrière in een slob zit? Dan ga je in op de meest obscure aanbiedingen. Hij belandde in het altijd gezellige Bagdad, waar hij ging spelen voor Al-Zawraa. Hij vertelde later aan Vice: “Ik kon duidelijk zien dat er oorlog was geweest. Ik zag ingestorte gebouwen en om de haverklap moesten we stoppen voor een security check. Daar stonden bewakers met wapens, vaak kleine handgeweren, maar soms droegen ze ook een AK-47 bij zich.” Eghan was één van de twee niet-Irakezen in de selectie en voelde zich daarom vaak eenzaam. Na één vriendschappelijke wedstrijd te hebben gespeeld vertrok hij uit Irak: “Taal was een groot probleem en werd een nog groter probleem toen mensen van de club bij het hotel ineens een nieuw contract onder mijn neus schoven. Ze stonden erop dat ik mijn krabbel zou zetten, alleen was dat contract in het Arabisch. Ze hadden geen Engelse variant en konden me ook niet uitleggen wat er precies in het contract stond. Toen heb ik gezegd dat ik weg zou willen gaan.”
Soccer Training
Na dit avontuur ging de voetballoopbaan van Eghan als een nachtkaars uit. Iedereen wie met hem heeft gewerkt, zal hem herinneren om zijn brede glimlach. En ondanks al zijn uiteengespatte dromen heeft hij toch nog iets positiefs uit zijn turbulente carrière gehaald. Hij is een voetbalschool begonnen in New Jersey, Verenigde Staten. Op de site van Seghan Soccer Training staan foto’s die verraden dat ze één ding zeker gaan leren tijdens de trainingen: plezier maken. Iets wat Shadrach net iets te weinig heeft mogen ervaren in zijn profcarrière.
