Played For Both: Mike Zonneveld

Op een zondagmiddag in de voetbalkantine heb je vast een teamgenoot een keer horen zeggen: ‘Als ik in mijn carrière niet zoveel blessures had gehad, had ik nog wel eens willen zien hoever ik had kunnen komen.’ In bijna alle gevallen kun je dat soort uitspraken wel met een korreltje zout nemen. In een handjevol gevallen is dat de keiharde realiteit, en die zullen dat echt niet vol trots verkondigen in de derde helft. Te pijnlijk. Want wat als? Mike Zonneveld zal zich dat nog steeds soms afvragen.

Hoofdklasse

Zonneveld viel bij zijn amateurclub VV SJC al erg jong op bij de grote clubs, vooral vanwege zijn formidabele traptechniek in zijn linkerpoot. Hij had de keuze tussen onder andere Feyenoord en Ajax; hij koos voor Amsterdam. Daar voelde de geboren Leidenaar zich niet altijd serieus genomen: ‘Misschien een leuke hoofdklasser voor jou’, vertelden ze hem. In 1999 nam Go Ahead Eagles Zonneveld over op amateurbasis. Go Ahead was dan geen hoofdklasser, in een erg goede fase zat de club nou ook niet. Go Ahead Eagles begon net aan zijn vierde jaar in de Eerste Divisie en de verwachting dat de club op korte termijn zou gaan promoveren was er eigenlijk niet. Toch had het een aantal pareltjes binnen de selectie met Resit Schuurman en Jan Kromkamp. Mike Zonneveld, het derde pareltje, stroomde pas in november in. Hij was daarvoor nog onderdeel van de tweede selectie. Trainer Jan van Staa liet Zonneveld tegen Dordrecht in de basis debuteren en piekerde er vervolgens niet over om hem er ooit nog uit te halen.

Kromkamp en Zonneveld (beide slechts 19 jaar) waren by far de beste spelers van Go Ahead dat seizoen. Zonneveld maakte zijn eerste doelpunten voor Go Ahead Eagles in het bekertoernooi in de uitwedstrijd tegen FC Utrecht. Een krankzinnige wedstrijd, overigens. Bij rust stond Utrecht met 2-0 voor, maar door twee doelpunten van Mike Zonneveld binnen drie minuten stond het ineens 2-2. Uiteindelijk werd het maar liefst 5-3 voor Utrecht, maar de mooiste doelpunten werden toch echt gemaakt door Zonneveld: een prachtig afstandsschot en een stiftje over de doelman. De samenvatting van de wedstrijd is trouwens gewoon terug te zien op YouTube. In deze wedstrijd liet Zonneveld zien eigenlijk veel te goed te zijn voor de Eerste Divisie, en dat zag NEC ook. De Nijmegenaren namen Zonneveld over, gratis en voor niets. Hij had immers geen contract.

Kerstkaart van Wenger

In Nijmegen kende Zonneveld een geweldige start. De middenvelder werd al snel een van de publiekslievelingen en clubs als Feyenoord en Vitesse toonden belangstelling in de jonge speler. In november 2001 sloeg het noodlot toe. In een beslissingswedstrijd tussen Jong Oranje en Jong Engeland scheurde Zonneveld een kruisband in zijn knie af. Een zware klap voor de 21-jarige speler. De blessure zou hem uiteindelijk twee jaar parten spelen. Op 3 december 2003 volgde een laatste operatie aan zijn knie. “Ik heb toen nog een kerstkaart gekregen van Arsène Wenger”, vertelde hij later aan BN DeStem. ‘Mike, kom sterker terug en we houden je in de gaten’, schreef Wenger. Zonneveld was dus niet zomaar een talent.

Helaas kwam Zonneveld nooit echt sterker terug van zijn blessures. Wat heet: in totaal onderging hij 10 (!) operaties. Na zijn periode bij NEC pikte NAC hem op, waar hij in de herfst van 2004 weer last kreeg van zijn linkerknie. Hij werd iedere keer weer opgelapt voor de wedstrijd, maar moest in het begin van 2005 toch aan de kant blijven. Na een kijkoperatie leek het leed geleden, maar niets bleek minder waar. Na enkele wedstrijden gespeeld te hebben, kreeg hij wederom klachten. Nu van zijn réchterknie. Hij werd weer geopereerd, begon te revalideren en kreeg weer eens een terugslag in zijn herstel. Maar in 2006 was hij éindelijk weer fit en was hij weer, als vanouds, één van de beste spelers van zijn team. Dat zag PSV ook, waar Ronald Koeman hem dolgraag wilde hebben. Zonneveld tekende in Eindhoven.

Gewoon op

Bij PSV speelde Zonneveld eindelijk op het niveau dat hem op jonge leeftijd toegeschreven werd. Hij won de Eredivisie en speelde Champions League, maar vaste basisspeler werd hij nooit in Eindhoven. Misschien heeft zijn lichaam door de jaren heen net te veel moeten inleveren om nog op topniveau uit te kunnen komen. Uiteindelijk werd hij nog verhuurd aan FC Groningen en speelde hij nog in Cyprus bij AEL Limassol. Bij die laatste club had hij overigens nog een grote mond tegen zijn trainer, wat hem een boete van €3.000,- opleverde. Ook moest Zonneveld nog bij het CAS procederen voor een salaris van in totaal 14 maanden wat hij nog tegoed had. Hij vond het welletjes na een seizoen en keerde terug bij NAC.

Hij speelde nog twee wedstrijdjes voor NAC, maar door constant terugkerende blessures moest Zonneveld noodgedwongen de keuze maken om te stoppen met profvoetbal. Zonneveld was nog maar 30, maar zijn lichaam was gewoon op. Maar wat als? Wat als…