Het bos in

Om alle verkiezingsperikelen van de afgelopen turbulente week van ons af te laten dwarrelen, kozen we voor een fikse herfstwandeling op de vroege zondagmorgen. Een ochtend die zowaar eens droog leek uit te gaan pakken. Even geen Haags gedreutel aan ons hoofd. De keuze viel op de in elk jaargetijde fraaie Sallandse Heuvelrug. Hier hoopten we onze vermoeide zielen onder veelkleurige bladerendekken wat te kalmeren. Dat was misschien naïef gedacht. Want toen we vol goede moed de parkeerplaats van Herberg de Pas naderden, aan de voet van de Sprengenberg, bleek dat er veel meer mensen op dat idee waren gekomen. Bovendien waren die ook nog eens een stuk vroeger opgestaan. Het stond mudvol glanzende SUV’s. Ik weerstond de neiging om door te rijden naar een minder drukke locatie, reed het terrein op en vond direct een vacante parkeerplek. Het kan dus wel! Zo bleek de politiek ook in het bos nooit ver weg. We hadden ook nog eens geen rekening gehouden met de jaarlijkse Haarlerbergloop, waarvan de routes van de verschillende afstanden pal langs de parkeerplaats liepen. Omdat de opkomst nogal hoog was, zat rustig wandelen er niet in vandaag, berustten we. Maar al na twee afslagen zagen we niemand meer. En was het gewoon genieten van alle schakeringen groen, geel, bruin, oranje en rood die ons land te bieden had. Met als onverwacht extraatje enkele schuchtere zonnestralen die het veelkleurige bladerdek op de grond van zowel uiterst links tot extreem rechts van alle mogelijke extra kleurschakeringen voorzag. Fijne wandeling zo.
Eenmaal terug bij de herberg was het natuurlijk tijd voor een fatsoenlijke lunch. Een snelle blik door het raam leerde dat het hier ook volle bak was. Maar ook daarbinnen lukte het warempel direct om de twee zetels aan het enige vrije tafeltje te annexeren. Waarna een vrolijke jongeman van zowat twee meter direct uit het niets aan onze tafel verscheen, onze bestelling opnam, die ook nog eens luttele minuten later al werd gebracht. Met een glimlach. Ons land is er beslist beter aan toe dan ze ons vanuit Den Haag willen doen geloven, constateerden we boven de dampende soep van de dag. Tevreden reden we weer naar huis. Onze eendaagse campagne kon alvast geslaagd worden genoemd.