Goededoelgevoel

Het bekende plofje, en de bijbehorende postbezorgergeluiden. Ik loop gedachteloos naar de gang om het op de deurmat neergedwarrelde papierwerk op te rapen. Dat hoeft tegenwoordig steeds minder vaak, ik vertel u daarmee niets nieuws. Onze nationale bezorgdienst Post.nl heeft immers meer en meer moeite om haar corebusiness dagelijks uitgevoerd te krijgen. Ik stel me daarbij de eerste de beste bakker voor die de verbouwereerde klanten meedeelt dat ie vandaag maar eens geen brood heeft gebakken, probeert u het morgen nog eens. Die zou het niet lang volhouden met al die concurrentie in de nabije omgeving. Probleem is nu juist dat Post.nl die niet echt heeft.
Enfin, er lag dus ook weer eens een bedelbrief op de mat. Dat gebeurt dan weer steeds vaker, ondanks al het getraineer van het vaderlandse postbedrijf.
Dan heb je verschillende opties. Direct door naar de oudpapierbak, dan heb je maar heel even last van gewetenswroeging.  Meenemen de huiskamer in en een tijdje laten liggen op het stapeltje nog open te maken post, kan ook. Net onder die enveloppen van een bepaalde blauwe kleur bijvoorbeeld. Dan bestaat de mogelijkheid dat ie alsnog bij het oud papier belandt. Komt de envelop eenmaal in het stadium van openmaken, dan is het pleit bij mij veelal beslecht. Dat wordt weer doneren. Ik kan er, net als vast velen onder u, niet zo goed tegen om clubs met goede intenties en een overtuigend verhaal, aangevuld met aansprekend beeldmateriaal dat speciaal  geselecteerd is om op je gemoed in te werken, te bruuskeren door botweg geen eurocent over te maken.
Toch blijft het gevoel van tevredenheid dat iets schenken aan een goed doel altijd oproept, steeds korter hangen. Er zijn simpelweg veel te veel nobele goede doelen. Ze vragen dagelijks op alle mogelijke manieren om aandacht en zetten daarbij ook alle beschikbare communicatiemiddelen in. Hun goed recht, maar je kunt je goeie geld immers maar één keer uitgeven. Tegenover die paar goede doelen die ik uitverkies, staan er veel meer die ik niets schenk. En dan komt de decembermaand er nog eens aan, de jaarlijkse goededoelenpiekmaand bij uitstek.
Misschien is het toch zo gek nog niet, dat Post.nl voortaan nog maar hooguit een paar keer per week mijn brievenbus wil laten klepperen?