Algemeen
DEVENTER – “Deze documentaire is een eerbetoon, aan de betrokkenen en hun families…” Op 12 februari 1996 vertrokken medewerkers van De Scheg en hun partners naar Winterberg voor een ski-uitje. Onder hen ook Roy Gereke uit Deventer en zijn vrouw Betty. Hun levens zouden – net als die van de andere inzittenden – voorgoed veranderen. Exact dertig jaar later is het verhaal vastgelegd in de documentaire ‘De Schegramp: 30 jaar later’.
Het is een van de grootste busdrama’s die Nederland de afgelopen decennia trof: de Schegramp. Op 12 februari 1996 vertrokken medewerkers van het Deventer Sportcentrum De Scheg en hun partners voor een skitrip naar het Duitse plaatsje Züschen. Zeven inzittenden zouden nooit thuiskomen, tientallen raakten zwaargewond. Onder de overledenen ook Roys vrouw Betty. Door gladheid gleed de touringcar op de terugweg in het Sauerland in een ravijn en sloeg over de kop.
Verhaal Roy en Eddie Gereke centraal in documentaire
Het drama dompelde Nederland in rouw en voerde wekenlang de boventoon op televisie, in de kranten en op de radio. Heel het land leefde intens mee met de betrokkenen.
Samen met andere inzittenden, reddingswerkers en de chauffeur van de rampbus blikt Roy in de documentaire terug op die tragische dag in 1996. Ook zoon Eddie komt aan het woord. Hij zag die dag op het Achtuurjournaal dat er een busongeluk was geweest nabij Winterberg, de plaats waar zijn ouders op dat moment een skitrip beleefden. De onheilstijding kwam al snel: het ging inderdaad om de bus met zijn ouders erin… “Normaal ben je als 14-jarige met heel andere dingen bezig. Nu hoor je ineens dat je moeder is overleden en dat je vader zwaargewond in het ziekenhuis ligt. Dat is niet te bevatten”, aldus Eddie.
Het was Roys ultieme en uiteindelijk ook laatste wens dat deze documentaire er kwam. “Als eerbetoon aan alle betrokkenen en hun families, onder wie mijn Betty”, aldus Roy. Roy zelf overleed in januari door middel van euthanasie, naar aanleiding van de verwondingen die hij dertig jaar geleden opliep.
Laatste wens
Regisseur Wouter Rutgers (onder andere bekend van Mijn opa was Schalkhaarder en Een gracht vol tranen): “Het is heel bijzonder hoe alles samenkwam: de laatste wens van Roy en het idee om deze documentaire te maken. Ik ben erg onder de indruk geraakt van de veerkracht van Roy, Eddie en alle andere betrokkenen. Hoe zij hun leven na het ongeluk weer hebben opgepakt, vanzelfsprekend met vallen en opstaan. De documentaire is daarom niet alleen maar verdrietig, maar biedt juist ook hoop en inspiratie. Ik ben iedereen erg dankbaar dat we hun bijzondere verhalen hebben mogen vastleggen.”
Op donderdag 19, vrijdag 20 en zaterdag 21 februari vinden er speciale vertoningen van de documentaire plaats in Filmtheater MIMIK in Deventer. Bij elke voorstelling is een van de hoofdrolspelers uit de documentaire aanwezig voor een nabespreking, samen met regisseur Wouter Rutgers. Hierna wordt de documentaire ook uitgezonden bij RTV Oost.
