Zorg
APELDOORN – Het begon als een radioprogramma voor zieken en gehandicapten in 1945, kort na de bevrijding van Nederland, en groeide uit tot een van de grootste vrijwilligersorganisaties van ons land: de Zonnebloem. Bijna iedereen heeft ervan gehoord. In heel Nederland zetten zo’n 30.000 vrijwilligers zich dagelijks in voor mensen met een lichamelijke beperking die door ziekte, leeftijd of een handicap vaak aan huis gebonden zijn. Ook in Apeldoorn zijn vier afdelingen actief.
Nieuwsblad Stedendriehoek ging in Apeldoorn op bezoek bij Theo Bourgogne, al twaalf jaar vrijwilliger bij de Zonnebloem, afdeling Apeldoorn west. Zijn deelnemer Jan Hoppe, een man van 91, heeft hij kort daarvoor met de auto thuis opgehaald. De thee wordt ingeschonken en we raken in gesprek over heden en verleden. Jan Hoppe vertelt iets over zijn levensverhaal.
Carrière bij de Luchtmacht
“In mijn werkzame leven ben ik lang actief geweest bij de Luchtmacht; ik was daar radartechneut. Dat werk heb ik van 1960 tot 1989 gedaan. Toen ging ik met functioneel leeftijdsontslag. Daarna heb ik veel gereisd met mijn vrouw. Vorig jaar mei is zij helaas overleden. Sinds die tijd ben ik alleen.”
Bent u lang samen geweest met uw vrouw?
“Ja. Mijn vrouw kwam uit Indonesië. We zijn na mijn pensioen meermaals naar Indonesië gegaan en hebben ook binnen Europa veel trips gemaakt. Ik heb drie kinderen. Een zoon woont in Deventer met zijn vrouw en mijn twee dochters wonen in Zeist. Allebei getrouwd en kinderen. De jongste heeft één dochter, en mijn oudste dochter heeft er twee. Dus ik ben grootvader van drie kleinkinderen. Met de kerst ben ik bij mijn oudste dochter geweest. We hebben een smaakvol kerstdiner gehad, waren met negen personen. Kinderen en partners, de kleinkinderen er bij, zo hebben wij gezellig Tweede Kerstdag gevierd.”
Samen uit samen thuis
Oorspronkelijk was Jan zelf vrijwilliger bij de Zonnebloem, maar vanwege visuele en gehoorproblemen werd hij van vrijwilliger deelnemer. Theo zoekt hem geregeld thuis op. Bezoek aam huis is een van de belangrijkste activiteiten van de Zonnebloem, bedoeld om eenzaamheid en isolement van deelnemers tegen te gaan. Maar Jan en Theo gaan ook naar buiten. Theo: “Jan zit bij de tafeltennisclub, vertel eens, Jan.”
Jan Hoppe: “Tafeltennisvereniging de Veluwe zit hier in de buurt en daar ben ik al een tijdje lid van. Het is een groepje ouderen, 60-plussers; Theo vroeg een keer: ‘kan ik ook bij jullie tafeltennissen?’ Sindsdien doet hij ook mee. Fysiek gaat het me aardig goed af, ik kan me goed bewegen. Tafeltennissen gaat prima voor korte tijd; ik mis door mijn visuele problemen wel eens het zicht op het balletje. Maar door de routine lukt het me.”
Waardevol vrijwilligerswerk
Theo vertelt over zijn start bij de Zonnebloem, inmiddels alweer even geleden. “Mijn vrouw zat bij de Zonnebloem. Ik deed af en toe wat chauffeurswerk en ben er zodoende een beetje ingerold. Ik stopte toen ik 61 was met werken. En ongeveer een jaar daarna ben ik bij de Zonnebloem begonnen. Dat is nu twaalf jaar geleden. Ik ben ook met Zonnebloemvakantiereizen mee geweest. Twee Apeldoornse Zonnebloemafdelingen organiseerden die samen. Zo zijn we een keer naar het mooie Trier geweest in Duitsland, en naar bestemmingen dichterbij huis, in Nederland. Een keer of zes ben ik mee geweest.”
Jan Hoppe is blij dat hij, nu zijn vrouw er niet meer is, een actief leven kan blijven leiden, al valt dat niet altijd mee door zijn beperking. Juist voor deze mensen is de Zonnebloem van grote meerwaarde. Annemieke Seijn (activiteitencommissie Apeldoorn west) is ook bij het gesprek aanwezig, als toehoorder en om aan te vullen. Zij doet graag nog een oproep: “Donateurs zijn zeer welkom. En als er nieuwe vrijwilligers aankloppen, zijn we daar altijd blij mee. Daarnaast staan we uiteraard open voor nieuwe deelnemers met een fysieke beperking: wij van de Zonnebloem doen dit werk voor hen.”
Iedereen weet dat een zonnebloemzaadje aan de basis staat van vele vermenigvuldigingen en daarmee in potentie veel bloemenpracht. Bij de Zonnebloem geldt: gedeelde smart is halve smart en gedeelde vreugd is dubbele vreugd. Dat is waar deze vereniging voor staat. Een lach, een bloem, een reikende hand. Zo kunnen ook in dit nieuwe jaar weer veel mensen rekenen op wat steun.
Lees meer over wat de Zonnebloem doet op: zonnebloem.nl
