Columns
Arnold Zweers
Arnold Zweers
Ook naar Woeste Grond gekeken? De met meer dan een miljoen kijkers zeer succesvolle tv-serie. Ik vond het jammer dat de derde reeks na twintig afleveringen alweer voorbij was. Woeste Grond speelt zich af in en rond een boerderij in Salland. Er wordt voornamelijk plat gepraat, maar ook ‘Hollands’ met een oostelijk accent. Ik vind de belevenissen bij die familie Ottink kostelijk. Hendrik Jan Bökkers – zanger van de naar hem genoemde dialectband – is de absolute topper van de cast.
Tien jaar geleden was Gelderland/Overijssel voor ‘Hilversum’ nog het verre oosten. Daar hoefde je geen aandacht aan te besteden. Brabants hoor je dagelijks op tv; zuiderlingen zijn losjes en nestelen zich in ieder programma dat zich aandient. ‘Wij oosterlingen’ zijn meer bescheiden.
Maar er ging een nieuwe wind waaien in omroepland dat, mede onder politieke druk, Amsterdam en de Randstad op een wat lager pitje diende te zetten.
De nieuwsprogramma’s doken vaker ‘de provincie’ in, het landelijk uitgezonden Regio Journaal trekt veel bekijks. Is het gek: de scheve verhouding Randstad (zeven miljoen inwoners) versus ‘de rest’ (elf miljoen) schreeuwde om meer evenwicht.
De tijd werd rijp voor Woeste Grond, en daar wist de Twentse regisseur Johan Nijenhuis – met heel wat succesfilms op zijn conto – wel raad mee.
Ik was een jaar of dertig, solliciteerde bij maandblad Mensen van Nu met de respectabele oplage van 100.000. Hoofdredacteur Ite Rümke wilde me dolgraag hebben. Maar er moest nog een ‘hobbeltje’ worden genomen: instemming van de redactie. Zo zat ik op een middag in een vergaderzaaltje aan de Mariaplaats, hartje Utrecht. Ik had grote plannen: het blad moest mannen meer bieden en ook oostelijk Nederland bedienen. Dat zou nieuwe lezers trekken. Ik keek de kring rond: acht vrouwelijke redacteuren. De dames knikten vriendelijk. Maar de volgende dag belde Rümke me: ’Sorry, maar ze willen liever vrouwen onder elkaar blijven’ en het blad moest ‘Randstedelijke allure’ houden.
Toen ik de afloop aan mijn Eerbeekse schoonvader vertelde sprak deze de wijze woorden: ‘Ach jong, ie heb toch ok niks te zuk’n in dat kipp’nhok.’ Een paar jaar later was Mensen van Nu ter ziele.
Tot volgende week!
