Columns
Arnold Zweers
‘Hé, ken je me nog? Bea.’
We waren naar een voorstelling geweest in de Altios-zaal. Ineens stond ze voor ons, de zangeres van de band waar we met bewondering naar zaten te kijken. Ja, Bea Stegeman, natuurlijk, lang geleden, nog steeds steengoed. Veel van het betere Top 2000 werk, mooi tegen het eind van het jaar.
Al heel lang hebben wij een kleine zaalkaart bij Orpheus. Eens per jaar betaal je een bepaald bedrag en je kunt onbeperkt de voorstellingen op Orpheus’ kleinste podium bezoeken. Vaak heel verrassend. De artiesten in de Altios-zaal ken je meestal niet. Het zijn zangers, zangeressen, muzikanten, kleinkunstenaars of cabaretiers waar je normaal niet zo gauw naartoe gaat, maar nu met dat abonnement wel. Je staat versteld van zoveel onbekend talent. Met een kwaliteit dat je denkt: waarom kan heel Nederland hier niet van genieten?
Na afloop belandden we die avond in het Orpheus-restaurant dat nu fantasieloos 055 heet, maar vroeger de naam ’t Schellinkje droeg en nog eerder het chique en toepasselijker Eurydice: in de Griekse mythologie de vrouw van dichter/zanger/lierspeler Orpheus.
Enfin, al napratend over de voorstelling die we hadden gezien genoten we van de vijfmans/vrouwsband op het podium. Elke vierde vrijdagavond van de maand en regelmatig op zondagmiddag biedt Orpheus in het restaurant live-muziek van Apeldoornse bands, zangers, zangeressen. Een leuk initiatief.
De groep Stenice & Company bracht schitterend close-harmonywerk van Crosby Stills Nash and Young, The Eagles, Stealers Wheel, noem maar op. Met die uitstekende zangeres en een eveneens voortreffelijke zanger/gitarist
die – vertelde Bea toen ze in een pauze even bij ons kwam – haar zoon Pim is.
We kenden Bea Stegeman van de tijd, jaren terug, dat ze vaak zong bij de Apeldoornse toetsenvirtuoos Eddy van de Bunte die ook een duo vormde met Tom van Zevenbergen. Talloze Apeldoorners moeten haar indertijd hebben gezien. Eens voor enkele duizenden vanaf een balkon op het Raadhuisplein, magisch.
Maar ze stopte toen: ‘Ik kreeg een kind en kon het niet meer combineren met het vele optreden.’
Nu staat ze er weer, in ons Apeldoornse Orpheus. Samen met haar ‘kind.’ En hóe.
Fijne jaarwisseling. Tot in het nieuwe jaar!
