ApoldroNU – Onverwerkte rouw

Cabaretier Kiki Schippers had het in Orpheus over de fusie van de PvdA met GroenLinks. Ze sprak van een ‘onverwerkt rouwproces en geen graf.’

Daar zit wat in, dacht ik als gewezen PvdA-stemmer gedurende een halve eeuw. We waren al jaren van elkaar vervreemd, de PvdA en ik, maar toch doet het opdoeken van wat ooit de arbeiderspartij was me pijn. De nieuwe naam wordt PRO, maar het had evengoed RIP kunnen zijn. Sinds een week hebben we trouwens ook DNA, maar dat is een andere club.

PRO is niet onomstreden. Niet bij de eigen achterban. Niet bij plaatselijke partijtjes die met die letters beginnen; sommige stappen naar de Raad van State, ik snap dat wel. Er is in achterkamertjes door geleerde koppen heel wat gedelibereerd over die naam. Progressief Nederland. Is het nu afgekort PRO of PN – dat is onduidelijk. De lege huls heeft het torenhoge Samson/Moorman/Kati Piri-gehalte waardoor velen zich van de PvdA afkeerden. En dan het ergste: ze willen daar helemaal niet weten waaròm al die kiezers wegliepen.

Verstokte KVP’ers en CHU’ers rouwden ook toen in 1980 hun partijen verdwenen in het CDA. En exact tien jaar later PPR- en PSP-fans bij de start van GroenLinks.

Ik vrees dat bonje niet kan uitblijven in Progressief Nederland. GL-activisten die op landelijk niveau en in Amsterdam en Utrecht de lakens uitdelen versus de gedegen bestuurstraditie bij de sociaal-democraten. Dat straalt bij verkiezingen en collegevorming ook af op Apeldoorns gematigder GroenLinks-PvdA-smaldeel: tweede bij de verkiezingen, maar machteloos langs de kant, niet gepruimd door Lokaal Apeldoorn en VVD.

1 mei was voor de PvdA de Dag van de Arbeid. Echter ook voor de communisten. Ik gruwde van de batterij angstaanjagende raketten en duizenden soldaten strak in het gelid die over Moskou’s Rode Plein passeerden aan het toeziend oog van norse Sovjetdespoten als Chroesjtsjov, Breznjev en Andropov. Ik had ook niks met ‘de Internationale’ en andere strijdliederen die door gemengd koor de Stem des Volks in zaal het Hof van Gelre werden vertolkt, lang geleden.

Helaas moet ik nu zeggen: RIP partij-van-ooit, de pleister is er afgetrokken, de pijn ebt weg, het rouwproces voltooid.

Tot volgende week!