Columns
Arnold Zweers
Arnold Zweers
Onze drie kleindochters hadden in onze avonturentuin al een eigen ‘huisje’. En een nichtennest – Sizz, Jessie en Feline zijn nichtjes c.q. zusjes – in het voormalige kippenhok. Voormalig, want kippen ontbreken sinds we drie keer vijf hoenders door een marter onthoofd in de ren aantroffen.
De meiden hebben nu eigenhandig van hun vierpotige schommel een hut gemaakt. Nichtenhut. Ik zag het pas toen het af was. Heel knap gemaakt van sloophout uit onze afvalhoek. Planken als hoogzitter, afgedekt met oude dekens, een deurtje eveneens van sloopplanken. Ingenieus gedaan voor dametjes van 10 (Sizz), 10 (Jessie) en 8 (Feline). Voor de beschutting tegen de regen had mijn vrouw hun een groot bouwzeil aangeraden. Prinsesheerlijk zaten ze daar te kwebbelen, en te genieten van de chips en pakjes drinken die we ze hadden gebracht.
Dat is toch veel gezonder dan de godganse dag op het beeldscherm koekeloeren – de verslavende hipe onder jong en oud. Ik zag toen ik later de hut eens goed bekeek, dat er roestige spijkers uit het sloophout staken. Die heb ik maar platgeslagen.
Maar het bouwwerkje blijft lekker staan. Zodat ons drietal er binnenkort weer intrek kan nemen.
Wat lees ik nu in de krant: de gemeente Apeldoorn heeft van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit een forse boete opgelegd gekregen omdat een speeltoestel aan de Sumatralaan ‘weliswaar veilig was maar documentatie van de leverancier ontbrak’, dus weg dat ding.
En van het Keurmerkinstituut moest in de Beemte de speel/miniatuurruïne van kunstenaar Ferry Stavermans na vele jaren plat, want er was ‘risico van hoofd- en vingerbeknelling’. En ‘gevaar dat kinderen zouden kunnen vallen’.
Als jochie ben ik eens uit een klimrek van de speeltuin aan het Schubertplein gekletterd, en huilend naar huis gerend. Op mijn hand zit nog een vaag litteken van prikkeldraad waaraan ik bleef hangen bij een sprong van de Dromedarisbrug over de Zwaanspreng.
Toen waren er nog geen instituten en autoriteiten met strenge dames en heren die uiteraard iets moeten vinden en beboeten om het nut van het eigen bestaan te bewijzen. Ik denk dat ik mijn kleindochters voortaan maar weer achter de iPad zet. Wel zo veilig.
Tot volgende week!
