Columns
Arnold Zweers
Op weg naar ‘mijn’ supermarkt, Nettorama aan de Asselsestraat, moest ik inhouden. Er kwam een hele sliert jongens op mijn pad. Energiedrankje in de ene knuist, snacks in de andere. Frikandelbroodjes, roze koeken, saucijzenbroodjes.
Ze staken over, via de Schotweg terug naar school – het vroegere Sprengeloo, tegenwoordig UDO (inspirerende naam hoor, is vast dagen over gebrainstormd). De zoetpubers van vh Cortenbosch (UGO!) hebben hun eigen snoeproute.
Als mama thuis al een boterhamzakje had gevuld, dan was dit allang ergens ongeopend in de tuin gepleurd. Ik stopte met mijn fiets, maar de laatste knul in de rij liet me voorgaan. Ik zei: wat heb je voor lekkers? Hij liet een zakje eierkoeken zien en vroeg: ‘Wilt u er één?’ Ik bedankte hem hartelijk en zei: ze gaan toch niet allemaal tegelijk op hè? Hij grinnikte.
‘Nederlandse jongeren suikerbommen’ roepen gezondheidsonderzoekers. De nieuwe regeerclub wil suikertax heffen. Ach, die paar centen meer op een pak zoetigheid zal de adolescenten worst zijn. Dat weten Jetten & Co ook wel, maar 300 miljoen opbrengst smaakt goed.
Als ik mijn oudste kleindochter van tien van school haal ga ik, voor ik de auto start, altijd even met haar kwebbelen. Hoe gaat het op school, met je vriendinnen? Ik had een pakje chocomelk voor haar meegenomen en onthulde dat ik er dagelijks eentje drink. ‘Mijn guilty pleasure.’ Chocola bevat veel ongezonde ‘verzadigde’ vetten, had ik gelezen.
‘Kilty wat…?,’ vroeg Sizz. Ik legde uit. Zij had ook een guilty pleasure: knuffelen met Teddy, haar poes. Dat telt niet, zei ik, daar hoef je je niet schuldig over te voelen.
Een paar dagen later, we keken naar The Voice of Holland. Een kandidate vertelde dat ze 46 kilo was afgevallen. ‘46 kilo…!’ riep Sizz verbijsterd. We zagen foto’s van het zangeresje toen en nu. Met en zonder haar guilty pleasures.
Ik zie regelmatig in mijn favoriete dorpje Hoog Soeren een sliert Jacobus Fruytier-scholieren. Met hun e-bikes richting huis in Kootwijkerbroek. Zij consumeren nog wèl mama’s broodzakje. Onder een afdakje tijdens hun vaste pauzestop. Maar ach, die reformatorische jongens en meiden hebben vast wel weer hun eigen guilty pleasures.
Tot volgende week!
