Columns
Arnold Zweers
Ze gingen niet ontevreden weg van de korte bijeenkomst. Een ambtenaar van de gemeente Apeldoorn, inhuurkracht bleek achteraf, vertelde dat de Stationsstraat mogelijk eenrichtingsverkeer in omgekeerde richting krijgt. Nu een rondje met de zon mee: vanaf de Deventerbrug, langs het kanaal, door de Kanaalstraat, de Stationsstraat in richting Deventerstraat. Straks tegen de zon in. Werkelijk een meesterlijk plan.
Ach, dachten de ondernemers aan de Stationsstraat, het zal ons worst wezen. Als zij maar enigszins bereikbaar bleven wanneer de gemeente de voor de binnenstad heilloze ‘knip’ voor doorgaand verkeer in de route Kalverstraat-Molenstraat zou doorzetten.
Maanden gingen voorbij. Waarom liet die ingehuurde ambtenaar niks meer van zich horen? Een telefoontje naar het Stadhuis leerde dat de vogel alweer was gevlogen. Tja, zo gaat dat in een duiventil van voorbijvliegende inhuurkrachten.
In de jaren vijftig tot en met negentig en een stukje de huidige eeuw in wisten burgers en ondernemers waar ze aan toe waren. Die vervelende klerk ging over dit, die sympathieke gozer kon je gerust even bellen voor dat. Ze zaten er al jaren en wisten van de hoed en de rand. Nu moeten duurbetaalde passanten soms door deze of gene worden bijgepraat omdat ze lang niet alle ins en outs van Apeldoorn kennen.
Kwalijker dat het tegenwoordig ook met wethouders zo gaat. Nick Derks hebben we maar enkele jaren in Apeldoorn gehad. Als groentje ‘van buiten de plaats’ had de portefeuillehouder binnenstad grootse plannen. Maar sinds enkele weken is hij wethouder van Doesburg. Van een stad met 170.000 naar een stadjé met 11.000 zielen. ‘De volgende stap in zijn carrière,’ las ik. Een heel bijzondere stap.
Raar dat de VVD – één van grootste partijen – telkens faalt om ‘eigen’ wethouders te leveren. Zo werd Jeroen Joon uit de Betuwe gehaald die vijf jaar later spoorslags vertrok om burgemeester van Harderwijk te worden. Ongekozen bestuurders die hier een tijdje de lakens mogen uitdelen en vervolgens de kuierlatten nemen. Het blijft armoede in de kweekvijver van de Apeldoornse VVD.
Nu: driemaal is scheepsrecht, een politica uit Zuid-Holland en Utrecht. Maar ach, wie weet hebben we met Ingrid de Bondt een kánjer binnengehengeld.
Tot volgende week!
