Columns
Arnold Zweers
We horen zo vaak zeggen: dat hebben we in Apeldoorn niet. Of: dat is on-Apeldoorns. Dan bedoelen we iets speciaals, niet het ‘middle of the road’ wat je overal ziet. Nu hèbben we iets ‘on-Apeldoorns’, iets wat je vaak aantreft in de binnensteden van Amsterdam, Groningen of Utrecht. En nu zeggen we: weg ermee, slopen die handel, nieuwbouw er op.
Dat is wat gebeurt – is al gebeurd – met de Pannenkoeken Boetiek van Sylvia Berends en haar zoon Nino. Ze runden in een loods-met-sheddaken van de voormalige Nettenfabriek een soortement winkel waar je kon lunchen, pannenkoeken eten, koffie met taartjes. Maar ook genieten van muziek of exposities. In een boetiekachtige setting werden decoratiematerialen en accessoires verkocht.
De voormalige fabriek gaat plat, hier komen dik vijfhonderd appartementen. De meeste bedrijfjes waren al vertrokken; de Pannenkoeken Boetiek kreeg respijt tot en met het Maaiveld Festival, Apeldoorns meest creatieve feest.
Een gemeentebestuur dat zichzelf serieus neemt als stimulator van het niet-alledaagse had die nieuwbouw met een grote boog om dat pareltje heen moeten projecteren. Maaiveld zal ook anders moeten, want die hallen zijn ze kwijt.
Voor de Pannenkoeken Boetiek is het te laat. Maar ‘het Stadhuis’ krijgt een herkansing. Want we hebben nog zo’n pareltje: La Bizotterie, in de oude fietsenstalling aan de Marktstraat. De sloophamer lag al klaar. Nou ja, dan laten we de voorgevel toch staan, gaf het bestuurscollege tegensputterende gemeenteraadsleden toe. Er zitten nu creatieve ondernemers met vintage, interieur, workshops, keramiekcafé.
De huidige bedrijfjes hebben maar toestemming tot volgend jaar. En dan? Alsnog de bijl erin? Terwijl deze ‘conceptstore’ perfect zou passen bij de nieuwe groene Markthof die binnenkort opengaat. En dan moet daar eindelijk ook iets – in de sfeer van horeca – gebeuren met de voormalige verfwinkel van wijlen Jimmy Veldhuis om ‘het plaatje’ compleet te maken. Want dat is nu een rotte appel.
Trouwens, overleeft strandpaviljoen SOAP – pleisterplaats voor moderne jonge gezinnen – bij de Zwitsal de nieuwbouw die ook daar komt? Of legt die ook het loodje? Apeldoorn schreeuwt om het bijzondere, het afwijkende. Maar vaak door geldhonger is dat meestal een kort leven beschoren.
Tot volgende week!
