Columns
Arnold Zweers
Wie kijkt naar Beste Zangers, één van de betere programma’s op de Nederlandse tv, gepresenteerd door Jan Smit, ziet daar het Belgische Clouseau. Althans, de gebroeders Koen en Kris Wauters. De inmiddels 58-jarige Koen doet met zijn aanstekelijke lach nog menig vrouwenhart smelten. Maar ik heb het ook over Talens. Onze eigen Apeldoornse producent van verf, inkt en andere kunstenaarsbenodigdheden.
Ooit liep ik voor mijn meao-opleiding zes weken stage op kantoor bij het bedrijf aan de Sophialaan. Dat – opgericht in 1899 door Marten Talens – onlangs een ultramodern pand betrok op Bedrijvenpark Apeldoorn-Noord. Vrijwel de hele oude fabriek gaat plat voor woningbouw. Behalve het kantoorgebouw. Soms als ik erlangs fiets, kijk ik omhoog en denk terug aan dat plekje op de eerste verdieping waar ik ooit de zes saaiste weken van mijn leven doorbracht.
Aan de collega’s lag het niet, ze waren vriendelijk en behulpzaam. Chef Keizer legde geduldig uit: hoe ik me urenlang moest zoethouden met het nieten en vouwen van enveloppen waarvan de mij onbekende inhoud was bedoeld voor een Italiaanse klant. Of hoe ik de middag zou doorbrengen met geknutsel aan een apparaat waarmee je geheimzinnige administratieve handelingen kon verrichten. Ik begon acht uur, om half tien verlangde ik al naar de koffiepauze van kwart over tien. En om half twee, kort na de lunch, alweer naar de theepauze van drie uur. Turend naar de klok aan de grote wand gleden de minuten veel te traag voorbij, op weg naar de eindtijd van vijf uur.
Ook was er juffrouw Kortekaas. Ouwe vrijster, aandoenlijke glimlach, continu onverstoorbaar aan het stencillen, faxen en rommelen. Tot meneer Keizer vroeg: Dora, wil je rondgaan met de eierkoeken? Welkome onderbreking van de eindeloze werkdag. Ik heb bij het bedrijf nog een buurmeisje, dat door examenvrees voortijdig van school ging, aan een baan-voor-het-leven geholpen.
Vele jaren later: ik kwam als journalist even terug bij Talens. Er was een optreden van Clouseau. De fabrieksmeisjes in grijze werkschorten vielen in katzwijm toen Koen het zwoele ‘Daar gaat ze’ zong. Vrouwelijk België ligt nog steeds aan zijn voeten. In Beste Zangers (zaterdag laatste aflevering) mag Nederland even meezwijmelen.
Tot volgende week!
