Columns

ApoldroNU – WarmteWantrouw

Vorige week sprak ik verbijsterd over de te verwachten sloop van die bijzondere Bizotterie aan de Marktstraat. Nummer twee na de Pannekoeken Boetiek bij het station. Pareltje drie en binnenkort fini: Soap, bij de Zwitsal, de opgestapelde containers met gezellige horeca, feestlocatie en strandterras, waar vooral jonge gezinnen op afkomen. Jonge gezinnen, die willen we in Apeldoorn toch zo graag? Bij de woningbouwplannen op ‘Zwitsal Park’ moet Drakenboot ook nog maar afwachten. Huizen bouwen, bittere noodzaak, maar er is méér.

Burgers/ondernemers versus het Stadhuis. Het kan ook omgekeerd. Het verbaasde me niks in de Stentor te lezen dat de gemeente in Kerschoten de gewenste 70 procent van de bewoners bij lange na niet haalt om mee te doen aan een groot wijkwarmtenet.

Zou ík dan ‘ja‘ zeggen? Misschien niet. Op mijn pas twee jaar oude Remeha-cv-ketel kan ik honderd procent vertrouwen. Is dat straks ook zo met warmte van de waterzuivering? Ik denk aan de ellende in Amsterdam met wijkverwarming. Soms haperend, veel te duur, gepikeerde burgers. Apeldoorn hikt op voorhand al aan tegen onderschatte investeringskosten. Een kwestie van wensbegroten.

Na Kerschoten zou heel Apeldoorn aan bod komen. Op papier sympathiek. Maar je autonomie bij het warmhouden van je huis kwijtraken aan een overheid die door veel mensen wordt gewantrouwd? Eigen warmte versus overheidswarmte?

We leven in een welvarend, rijk en gelukkig land (het gros van ons althans); het vuilnis wordt wekelijks opgehaald, onze kinderen kunnen naar goede scholen, parken en wegen worden keurig onderhouden, via de wmo kun je hulp krijgen.

Toch doet de overheid ook dingen die velen niet pruimen. Haagse puberale rel- en ruziepolitiek. Beperking van de asielinstroom alleen met de mond belijden. Al jaren de boeren helemaal gek maken. Belasting op belasting heffen bovenop de energieprijs als was het een luxeproduct. Mensen massaal zonnepanelen aanpraten en hen – ook mij – middels het schrappen van de salderingsregeling per 1 januari op kosten jagen.

‘Den Haag’ voert een schrikbarend zwabberbeleid, dat ook  negatief afstraalt op de gemeenten. In dit verwarde land kiest de burger voor zichzelf. En blijft zich voorlopig – ondanks het dure gas – verwarmen met de eigen vertrouwde cv-ketel.

Tot volgende week!