Sport
In de rubriek ‘Played For Both’ lichten we elke thuiswedstrijd een speler uit die voor Go Ahead Eagles en de desbetreffende tegenstander heeft gespeeld. Deze week: Sjoerd Ars. De spits was belangrijk in de wederopstanding van Go Ahead Eagles, maar deed ons een paar jaar later ook pijn. En dát in het shirt van PEC…
‘Ik was er bij toen we met tweeduizend supporters op de tribune met 1-4 verloren van FC Omniworld.’ Voor, tijdens en na de gewonnen bekerfinale van bijna een jaar geleden, was het een veelgehoorde zin vanuit supporters die toch een ietwat dubbel gevoel kregen van de massale toestroom van bijna negen keer zoveel supporters naar De Kuip. Het moet gezegd: de 1-4 tegen Omniworld op 23 december 2005 in een ijskoud Deventer was ook erg pijnlijk. Een half jaar ervoor was de club, die nu door het leven gaat als Almere City FC, toegetreden tot het Nederlandse betaalde voetbal en geheel passend bij de malaise bij Go Ahead Eagles haalde Omniworld haar eerste punt ooit in het betaalde voetbal op 29 augustus 2005 tegen ons: 2-2 werd het in Flevoland.
Overlopen
Op 23 december ging daar dus nog een schepje bovenop. Bij rust stond het nog 0-0, maar in de tweede helft werd Go Ahead totaal overlopen, tot het gênante toe. Sjoerd Ars kwam na rust in het veld bij Omniworld. In een tijdsbestek van 24 minuten scoorde Omniworld vier keer: drie keer Hilmi Mihci; één keer Sjoerd Ars. Jesse Schotman maakte er een minuut later nog 1-4 van. Even ter perspectief: tot 4 april 2014 wist de ploeg uit Almere niet zo’n grote uitoverwinning in de competitie te boeken. Go Ahead eindigde het seizoen 2005/2006 als 18e in de Gouden Gids Divisie, maar na een afgewend faillissement kon het wel naar de toekomst kijken. Er kon weer worden geïnvesteerd in de selectie met de inkomende transfers van onder meer Kevin Moeliker, Melchior Schoenmakers, Jonathan Vosselman, Patrick Ax én: Sjoerd Ars. If you can’t beat them, sign them.
Eindelijk een prijs
Nadat de Go Ahead-supporter allang blij was dat z’n cluppie nog bestond, kon er in het seizoen 2006/2007 eindelijk weer gejuicht worden. Sterker nog: er werd zelfs weer een prijs gepakt. Op 19 januari 2007, iets meer dan een jaar na ‘de 1-4’, pakte Go Ahead tegen FC Emmen zijn eerste periodetitel in vijftien jaar. De Adelaarshorst was uitverkocht (destijds eerder uitzondering dan regel) en Go Ahead kreeg vleugels met strateeg Gilissen op het middenveld en snelheidsduivels Ax en Loval op de vleugels. Maar dé man van de avond: Sjoerd Ars. Met twee klassieke spitsengoals zorgde hij voor de enige doelpunten van de wedstrijd en voor éindelijk weer een prijs. Kijk vooral deze video op YouTube. Erg nostalgisch. In de nacompetitie werd Go Ahead na één ronde overigens al uitgeschakeld door Veendam. Ars scoorde maar liefst 18 competitiedoelpunten in zijn eerste seizoen in Deventer. In het seizoen 2007/2008 was hij goed voor 15 competitiegoals.
Oorlogen
In dat laatste seizoen kreeg Ahmed Ahahaoui steeds vaker de voorkeur boven Sjoerd Ars, en in de zomer van 2008 kreeg Ars van ‘bestuurslid technische zaken’ Marc Overmars te horen dat hij niet meer de voorkeur kreeg in de spits. Na twee seizoenen bij RBC Roosendaal ging Ars voetballen in Zwolle. Veel genade had hij niet tegen zijn oude ploeg: hij scoorde in twee competitiewedstrijden maar liefst vier doelpunten in de IJsselderby’s van seizoen 2010/2011. In de jaren erna besloot hij de wereld te ontdekken. Hij ging spelen in Bulgarije, China en Turkije. De IJsselderby vond Ars altijd bijzonder, maar bij Levski Sofia ging het nog een stapje verder: “De derby’s tegen CSKA Sofia, dat waren gewoon een soort oorlogen, alles leek geoorloofd”, vertelde hij later.
Zeldzame eigenschap
Met het Turkse Konyaspor promoveerde Ars, maar hij promoveerde niet mee en ging voetballen bij Karsiyaka. Na zijn Turkse avontuur ging Ars spelen bij N.E.C., waar hij precies hetzelfde flikte. Hij scoorde maar liefst 31 doelpunten voor de Nijmegenaren in de Jupiler League en wist te promoveren. Na twee wedstrijden in de Eredivisie vond Ars het welletjes en tekende voor NAC; wederom in de Jupiler League. “Ik had één belangrijke, en in het voetbal doorgaans zeldzame, eigenschap: ik wist wat ik kon, maar ook heel erg goed wat ik níét kon. En dat deed ik dan ook niet. Het voetbal was voor mij: aanspeelbaar zijn, bal afspelen en snel voor het doel positie kiezen om af te ronden.” Lang was Ars dan ook de speler met de meeste doelpunten in de Eerste Divisie ooit; tegenwoordig zijn Robert Mühren en Ralf Seuntjens hem voorbij. En ondanks zijn jaar in Zwolle, mogen we Ars nog steeds erg dankbaar zijn voor zijn doelpunten in het rood-geel. Want daar waren we héél erg aan toe.
