Slecht nieuws verwerken

Had ik mijn laptop open gehad, dan had ik die overdreven hard kunnen dichtklappen. Maar wie nog ouderwets dagelijks de papieren krant leest, als laatste in onze straat vermoed ik, heeft die optie helaas niet. Dus die vouwde ik strak op en wierp ‘m met een woest gebaar in de richting van waar ik de oudpapierbak vermoedde. We leven inmiddels in een wereld waarin de grootste en machtigste landen worden gedicteerd door machtswellustige en oorlogszuchtige narcisten. Zonder een snippertje geweten en reflecterend vermogen. En als ze hun destructieve campagnes nou nog binnen de eigen landsgrenzen zouden uitoefenen was dat tenminste nog iets geweest. Maar deze mannen – ja echt, het zijn nog steeds allemaal mannen –  wensen hun macht en invloed niet alleen ten koste van alles te behouden, maar die moet ook nog verder worden uitgebreid. Liefst naar buurlanden waarvan ze vermoeden dat ze die vrij makkelijk met enig, of als het nodig is iets meer geweld, kunnen inpalmen. Dat die inwoners daar niet om hebben gevraagd maakt ze helemaal niets uit.
Afijn, de krant was er dus weer boordevol van. Terwijl ik echt m’n best had gedaan om te zoeken naar wat positief nieuws. Al was het maar een snippertje. Maar de oogst bleek nogal schamel. Het weerbericht stelde enkele nazomerse dagen in het vooruitzicht. Er komen voorlopig geen extra camera’s in de binnenstad. Langs de IJssel komt een heuse pizzacontainer, omdat die lege, vierkante dozen door de recreanten met een gevulde vette maag niet zo lekker in een gewone prullenbak zijn te wurmen. Halleluja! Kortom, het was allemaal te laat, te weinig en te onbeduidend om m’n humeur van die dag te kunnen redden.
Al wat mij restte was om de kleine biotoop waarin ik, als hardwerkende freelancer, het grootste deel van de dag in doorbreng zoveel mogelijk op orde te brengen. Hier had ik nog wel invloed op. Dus boeken en tijdschriften op ordentelijke stapels, vaatwasser uitruimen en weg met die volle vuilniszak. Hup de tuin in, gras maaien, bloemperken schoffelen, struiken kortwieken, dat werk. Pas toen ik mijn handen uitgebreid stond af te spoelen besefte ik dat ik er warempel nog van was opgeknapt ook. Helaas groeit het gras niet zo hard dat het morgen weer gemaaid kan worden. Maar je kunt niet alles hebben, toch?