Columns
Politici van alle niveaus – landelijk, lokaal, provinciaal – klagen dagelijks steen en been dat het vertrouwen van ‘het publiek’ in hun handel en wandel zo laag is en dat dat ook niet snel lijkt te verbeteren. Als ze even goed nadenken, en laat dat nu juist een van die hardnekkige oorzaken zijn, dan kan hun conclusie geen andere zijn dan dat gebrek aan waardering niet echt uit de lucht is komen vallen. Neem bijvoorbeeld het recente gehannes in de Tweede Kamer. Dat was dusdanig gênant dat ik echt opgelucht was dat het doek voor deze doorlopende circusvoorstelling van derderangs jongleurs vanwege het zomerreces stevig is dichtgetrokken.
Zijn we gelijk ook even verlost van die doorzichtige socialmedia-opzetjes. Bedoeld om andersdenkenden zwart te maken of verschillende groepen in onze samenleving tegen elkaar uit te spelen. Om dan na de voorspelbare ophef snel weer te roepen dat het niet zo bedoeld was, ze verkeerd begrepen zijn of zelfs dat ze een grapje hadden gemaakt; haha, hebben jullie even lange tenen! En zo sluw de bal weer terug te spelen. Succes verzekerd, er blijft altijd wel iets van hangen en de verkiezingen komen er immers aan…
Maar ergens hebben die klagende politici nog een punt ook. Ze zijn immers gekozen door datzelfde klagende publiek. Dat heeft zich in het stemhokje namelijk in groten getale laten leiden door handige toeteraars die beweren echt naar hen te luisteren en met werkende oplossingen te komen. En daarmee de bijbehorende politieke partijen de kans geboden om hele volksstammen nitwits op het pluche te zetten. Die bakken er daarna, hoe voorspelbaar, weinig van. Ze zijn er wel bedreven in om hun politieke tegenstrevers daarvan de schuld te geven. Zo is de cirkel weer rond.
Toch is er een uitweg. Op 29 oktober krijgen we namelijk een nieuwe kans om deze patstelling van onvermogen te doorbreken. Zullen we die nu eens pakken met z’n allen? Alleen stemmen op politici die de ballen hebben om met een doordacht en realistisch verhaal te komen in plaats van een eenvoudig sprookje met een gegarandeerd happy end? Want, zo zit de wereld anno 2025 helaas niet in elkaar. Iemand stelde ooit, weinig geruststellend, dat hoop niets anders is dan uitgestelde teleurstelling. Maar veel meer dan dat hebben we momenteel niet. Ik wens ons allemaal veel wijsheid toe de komende maanden…
