Parkeercharmeer

Koud terug van een korte vakantie ontving ik een mailtje van onze vaste parking. Doen ze altijd, ik schreef al eerder dat ze geparkeerde stukken blik beschouwen als wezens van vlees en bloed met eigen wensen en behoeftes. Ze hoopten wederom enorm dat onze auto het, pal onder de dertig keer per uur bulderende Kaagbaan, naar de zin had gehad. Hun bestaansrecht hangt af van de mate van autotevredenheid. Dus wie ben ik om daar tussen te komen? Daarom heb ik ons trouwe karretje gevraagd om zelf eens te reageren.

Hi parkeerbeheer,

Leuk dat je het vraagt! We waren die eerste dag al heel vroeg vertrokken en vlak voordat ik mijn parkeerplek opgestuurd werd, begon het ook nog zachtjes te regenen. Konden jullie ook niets aan doen natuurlijk. Stiekem moest ik zelfs een beetje lachen, want mijn eigenaren gingen naar een land waar het vaak en langdurig regent. Konden ze vast wennen.. Maar goed, de parking stond ramvol met collega’s en de parkeerplekken waren best wel krap. Toch wist jullie beheerder nog een vrij plekje te vinden tussen een knappe, zwarte Audi en een chagrijnige, grauwgrijze Toyota.
Nadat mijn eigenaren waren vertrokken duurde het even voordat we goed contact kregen. Vooral de Audi deed in het begin erg uit de hoogte. Terwijl ik zeker weet dat ik minstens zoveel heb gekost, want ik ben wel 100% elektrisch en hij was dat lekker niet. Toen ie dat eenmaal doorhad, bond ie in. Uiteindelijk werden we zelfs de beste maatjes wanneer er even geen Boeing overkwam. Het werd zo gezellig, middenklassers onder elkaar weet je wel, dat de Toyota zich buitengesloten begon te voelen en steeds vaker contact zocht met een ordinaire knalgele Fiat Panda aan de andere kant. Verder hebben we het enkele dagen heel warm gehad, er kwam ook een laagje stof op onze ruiten, daarom was die regenbui erg welkom. Vlak voordat ik werd opgehaald was de Toyota vertrokken zonder ons nog een blik waardig te keuren. Toen stond ik wel eventjes wat meer in de wind. Gelukkig mocht ik snel daarna ook weg. Dat vond de Audi weer erg jammer, die moest nog even. Oh ja, er zitten een paar nare kuilen in jullie wegdek en ‘s nachts mag de verlichting wat romantischer. Verbeterpuntjes! Verder was alles super. Tot de volgende parkeer!