Columns

(On)veilig in eigen wijk

Terwijl het Midden-Oosten elke dag wat meer in brand komt te staan, dealen we hier op microniveau met onze eigen dagelijkse sores. Niet te vergelijken met wat die oorlogszuchtige kamikazepiloten, die over onze hoofden heen acteren, daar voor ellende veroorzaken, natuurlijk. Maar toch, hoe je het wendt of keert, het onheil loert ook in een slaperige buitenwijk, altijd, overal en nergens. De keren dat ik midden in de nacht wakker schrik zijn ontelbaar, maar de aanleiding was tot nu toe gelukkig nog nooit de luide knal van een aan de voordeur gehangen explosief waarmee de pui wordt ontwricht. Ik check ook elke ochtend even snel of onze auto tijdens de afgelopen nacht niet door een zieke onverlaat is gereduceerd tot een zwartgeblakerde berg van verwrongen blik. Even afkloppen, natuurlijk, maar ook dat is nog steeds goed gegaan. In de krant lees ik dan waar het de afgelopen nacht wel weer mis was.
Tot zover het onheil van buiten. Maar zelf deelnemen aan het verkeer bijvoorbeeld is ook in een rustig deel van deze stad niet zonder risico. Hoewel we in een wijk wonen waar een 30-kilometerzone geldt, in een grijs verleden ingesteld om scheurende automobilisten in een kinderrijke wijk in te tomen, suizen tegenwoordig elektrische fietsers en fatbikeboefjes geregeld met een vergelijkbare snelheid, zo niet hoger, door onze straat. Die hoor je dus niet aankomen en jou zien ze zeker niet, want ze checken met één hand aan het stuur hun Instagramfeed.
Ben je goed en wel met je fiets veilig ingevoegd in die woeste verkeersstroom, komt het volgende probleem om de hoek kijken: waar stal ik mijn eigen karretje veilig op de plaats van bestemming? Volgens de politie worden er in Deventer ‘belachelijk veel’ fietsen gestolen. Niet alleen worden ze bij bosjes onrechtmatig van straat geplukt, ook in de bemenste fietsenstalling achter de Hema staan de tweewielers niet meer veilig. Zelfs uit de bewaakte NS-stalling wordt geklauwd. De neiging om ‘m dan maar binnen naast de kassa van de supermarkt te stallen wordt op deze manier steeds groter. Afijn, eenmaal weer veilig thuis is het, inclusief alle bezittingen waarmee je het huis verliet, op de bank opgelucht uitblazen. Valt mijn oog onwillekeurig op de afstandsbediening van de tv. Even naar het journaal kijken dan maar?