Lang zal ik lekker leven – 2

Vorige week schreef ik dat wij Nederlanders van opiniepeiler Peter Kanne maar eens goed in de spiegel moesten kijken. Daar heeft ie een boek over geschreven, de titel staat hierboven. Dat spiegelen is trouwens geen hobby van me. Die letterlijke reflectie is namelijk nooit wat je hoopt te zien en valt altijd tegen, zelfs met samengeknepen ogen en gedempt licht. Maar goed, de figuurlijke variant waar Kanne op doelt, blijkt dus nog veel pijnlijker. Het enige voordeel is dat je hier nog wél wat aan kan veranderen. Maar dan moeten we dus flink aan de bak.
Minder individualisme, je verantwoordelijkheid nemen en meer collectief gaan denken. Met een grondige mentaliteitsverandering kunnen we onze problemen wel succesvol te lijf gaan, propageert Kanne. Ik ben bang dat dat nog niet gaat meevallen. Zeker niet als bekende politici, die als rolmodellen zouden kunnen fungeren, de urgentie niet zo zien. Nog voordat het eerste kabinet Jetten op het bordes staat, is een aantal kakelverse bewindslieden al ruimschoots afgeserveerd. Te weinig ervaring in het Haagse politieke circus, geen verstand van hun nieuwe departement, verkeerde bril op. “Riemen vast!”, typte het BBB-orakel op X. Daarmee werd direct alweer een lekker sfeertje gecreëerd om de grote problemen nu eens echt gezamenlijk te lijf te gaan.
Van de top naar de werkvloer. Tegenstanders van een asielzoekerscentrum dat in Uden moet komen, bezochten wethouders en burgemeester ongevraagd thuis. Ze kwamen niet gezellig op de koffie of voor een lekker worstenbroodje. Veel van die dwarsliggers wonen helemaal niet in Uden, ontdekte de politie, en hebben asielzoekers waarschijnlijk alleen op tv gezien. Maar simpelweg ergens tegen zijn scoort op de sociale media en is voor grote groepen een way of living geworden. Ook hier was de toon dus alweer gezet. Tot zover eigen land.
Het buitenland dan? Nou, de lijst met zich misdragende Nederlanders in Oostenrijk is inmiddels zo lang dat het me niet zal verbazen wanneer wij, olijke Ollanders die ons overal thuis voelen, binnenkort net als eerder de Russen, ook niet meer welkom zijn in Oostenrijkse wintersportlocaties.
Jammer dus dat de timing van Kanne niet zo best is, anders had zijn boek in de voorbije decembermaand in een hoge oplage in heel wat schoenen of onder kerstbomen kunnen liggen. Dan maar stapeltjes neerleggen bij de stemlokalen op 18 maart?